Christine Thoné aan standbeeld

Hoe in het Nederlands denken voor misverstanden zorgt.

De meeste mensen met een gemiddeld niveau Frans denken in het Nederlands terwijl ze Frans spreken,
en vertalen dan hun gedachten naar het Frans.
Naast het feit dat dit erg vermoeiend is,
is het ook vaak de oorzaak van hardnekkige fouten.

Eén van de dingen die ik zo heel regelmatig tegenkom, is de verkeerde vertaling van het woord JE naar het Frans.
Ik heb het hier niet dikwijls over fouten, en toch maak ik op deze graag een uitzondering.
Omdat ze wijd verspreid is, serieuze spraakverwarring en onjuiste boodschappen creëert.

Wanneer je bijvoorbeeld zinnen wil formuleren als:
🌀 “Hoe vertaal je “bellen” in het Frans?”
🌀 “Je mag die straat niet inrijden”.
🌀 “Je verandert geen winnend team”,

dan bedoel je eigenlijk niet letterlijk JIJ of JE, je spreekt geen bepaalde persoon aan.

JE staat hier voor het oubolligere woord MEN, dat dient om te veralgemenen.
Alleen gebruiken we nog heel weinig MEN in het Nederlands.
MEN is vervangen door JE.
Je zou ook kunnen zeggen IEDEREEN of DE MENSEN, EENDER WIE (tout le monde, les gens)

De juiste Franse evenknie is hier ON.
En niet TU. Wat niet hetzelfde betekent. Dat gaat over JOU, over iemand heel specifiek.

Ik wil je aansporen om dus vanaf nu ON te gebruiken als je wil veralgemenen,
en je boodschap zal opeens veel duidelijker zijn.
De mist zal opklaren rondom jou.

Donc, quand ON veut dire :
🌀 « Comment dit-ON « bellen » en français ?
🌀 « ON ne peut pas rouler dans cette rue.
🌀 « ON ne change pas une équipe qui gagne. »
ON doit utiliser ON.

Tu me suis encore?

Welk misverstand ben jij al tegengekomen door te vertalen in je hoofd?
Stuur je me die door op christine@taalcoachfrans.be?
Je suis curieuse.

PS. Er zijn nog andere betekenissen van het woord ON in het Frans,
ik heb het hier enkel over de veralgemening.